Łuszczyca skóry głowy

Łuszczyca skóry głowy jest przewlekłym, bolesnym schorzeniem. Zabiegi trychologiczne mogą pomóc w złagodzeniu objawów.

Łuszczyca, znana również pod łacińską nazwą psoriasis, jest przewlekłym schorzeniem dermatologicznym, które powoduje nadmiernie szybki wzrost i pojawianie się komórek naskórka. Prowadzi to do powstawania małych grudek (początkowo wielkości główki szpilki) oraz białych lub srebrnych obszarów łuszczenia się skóry. Łuszczyca skóry głowy, która może występować nawet u 8 na 10 pacjentów z łuszczycą, jest jedną z najcięższych i najbardziej uciążliwych postaci. Powoduje podrażnienie, stan zapalny, pogrubienie naskórka i zmiany skórne przypominające łupież. Twarde łuski powstają z nagromadzenia martwych komórek. Stan skóry głowy jest zwykle bardzo gwałtowny i może wystąpić w obszarze pokrytym włosami, a także na czole, w uszach i na karku. Zmiany mogą również pojawić się w innych miejscach na ciele, takich jak kolana, łokcie, przedramiona, kręgosłup lędźwiowy i przedramiona. Mniejsze zmiany, lub blaszki, mogą z czasem stać się większe. Zmiany łuszczycowe często powodują silne swędzenie i ból. Drapanie tylko pogarsza ich stan. Zjawisko Koebnera”, znane również jako reakcja izomorficzna, jest charakterystyczną cechą łuszczycy. Polega ono na pojawieniu się zmian łuszczycowych, które pojawiają się w zdrowych miejscach po urazie spowodowanym drapaniem lub pocieraniem. Już niewielkie zadrapanie na powierzchni może powodować krwawienie. Stan zapalny skóry głowy może utrzymywać się przez długi okres czasu, niekiedy przez wiele lat, i często nawraca. Czasami dyskomfort nasila się przez wypadanie włosów i osłabienie.

Łuszczyca, powszechnie występująca choroba autoimmunologiczna, polega na tym, że organizm atakuje własne tkanki. Zalicza się ją również do zaburzeń psychosomatycznych. Chociaż mechanizmy powstawania tej choroby są wciąż nieznane, uważa się, że na zmiany skórne mogą mieć wpływ czynniki genetyczne, niektóre leki, stres oraz urazy mechaniczne, takie jak skaleczenia czy zadrapania. Układ odpornościowy atakuje zdrowe tkanki, powodując ich uszkodzenie i objawy chorobowe. Zaburzona zostaje równowaga pomiędzy odnową naskórka, a jego złuszczaniem. Keratynocyty, czyli Keratynocyty, czyli Keratynocyty, czyli To się dzieje w ciągu kilku dni, a nie czterech tygodni. Rozrastają się również naczynia krwionośne, które są stymulowane przez chemokiny (grupa białek cytokinowych mających na celu pobudzenie układu odpornościowego). Chociaż objawy łuszczycy mogą pojawić się w każdym wieku, częściej występują u osób poniżej 40 roku życia. Pacjenci ci są bardziej narażeni na nawroty zmian łuszczycowych. Łuszczyca może wystąpić nawet u pacjentów starszych, zwykle między 50 a 70 rokiem życia. W tym przypadku zmiany mogą być mniej nasilone i mogą zniknąć w ciągu kilku miesięcy lub nawet lat. Wbrew powszechnej opinii łuszczyca nie rozprzestrzenia się.

Sprawdź: 7 sprawdzonych sposobów na radzenie sobie ze stresem i łuszczycą

Czynniki zwiększające ryzyko łuszczycy skóry głowy

Czynniki genetyczne; Zmiany hormonalne i czynniki genetyczne; Ciężkie stany zapalne; Przewlekłe infekcje (np. zapalenie zatok lub przerośniętych migdałków, próchnica zębów lub zapalenie pęcherzyka żółciowego), ostre infekcje bakteryjne (np. ostre infekcje wirusowe (np. angina paciorkowcowa; Niektóre choroby przewlekłe (np. ospa wietrzna i odra, różyczka i półpasiec), np. Cukrzyca lub podagra; Urazy głowy; Uszkodzenia skóry spowodowane m.in. nakłuciami, zadrapaniami i mechanicznym usuwaniem łusek ze zmian łuszczycowych. Ostre tkaniny, detergenty. Farby do włosów z amoniakiem. Sztucznie barwione i perfumowane kosmetyki. Niektóre środki farmakologiczne. W leczeniu malarii stosuje się sterydy, b-blokery, leki hormonalne, preparaty do jej leczenia, niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki zawierające lit, salicylany, interferon.

Łagodzenie objawów łuszczycy skóry głowy

Skóra głowy różni się od reszty ciała, dlatego wymaga zdecydowanego, ale innego podejścia. Nie da się ukryć zmian łuszczycowych na skórze głowy, które nie są widoczne dla reszty ciała. Do głównych metod leczenia łuszczycy skóry głowy należą preparaty doustne i zewnętrzne, a także promieniowanie UV. Mają one również właściwości przeciwzapalne. Możliwe jest usunięcie naskórka i spowolnienie jego wzrostu poprzez podjęcie odpowiednich kroków. Pacjentom z zaawansowaną postacią podaje się również leki immunosupresyjne. Leki te mają na celu zmniejszenie aktywności układu odpornościowego. Terapia może obejmować retinoidy, czyli kwasowe pochodne witaminy A, które wpływają na różnicowanie się linii komórek nabłonkowych. Infuzja tlenowa może w znacznym stopniu przyczynić się do złagodzenia objawów łuszczycy skóry głowy. Polega to na wstrzykiwaniu wysokocząsteczkowego tlenu do głębszych warstw skóry przy użyciu wysokiego ciśnienia. Tlen jest zagęszczany do poziomu średnio 93-96 procent. Wysoki poziom kondensacji tlenu może pomóc w zwalczaniu bakterii beztlenowych, które mogą powodować zapalenie mieszków włosowych. Infuzja tlenowa przyspiesza proces gojenia i przyspiesza regenerację. Infuzja tlenowa zwiększa metabolizm i dopływ krwi do skóry. Poprawia to również szybkość dostarczania składników odżywczych do mieszków włosowych. Skóra głowy może być również poddawana zabiegom karboksyterapii. Podawany śródskórnie medyczny dwutlenek węgla zmniejsza zmiany łuszczycowe. Oba zabiegi trychologiczne muszą być stosowane w kolejności.